In het begin was het woord

Met precies dezelfde titel begon ik mijn allereerste stukje op mijn allereerste blog, op 2 augustus 2004. Het lijkt mij niet meer dan symbolisch om die titel nogmaals te gebruiken bij het begin van Ben’s Blog (The Sequel). De bijbel is ooit ook zo begonnen. Wie ben ik in godsnaam om de moeder aller blogs in twijfel te trekken?

(tussenstukje: de afgelopen tien minuten heb ik mezelf zitten verbazen over de harde realiteit. Mijn allereerste stukje schreef ik dus bijna elf jaar geleden. Begot. Je kan daar op twee manieren mee omgaan: ofwel beginnen huilen, ofwel accepteren dat de tijd een onverbiddelijk monster in je leven is, je wonden likken en weer opstaan. Het zal dat laatste worden, vrienden.)

Ik ga proberen om op regelmatige basis nieuwe stukjes te schrijven. Proberen is hier het sleutelwoord. We zullen wel zien. Weet je wat? Ik zal er mee doorgaan zolang ik er plezier aan beleef. Is dat een goeie afspraak? De afgelopen jaren heb ik iets te veel het belang van plezier onderschat. Een mens kan zich maar stretchen tot het elastiekje breekt.

Tweede afspraak: je zal deze stukjes op verschillende plaatsen vinden. Uiteraard op mijn bestaande blog (www.benvanpraag.be) maar ook vaak op de site van Zondag Zondag (www.zondagzondag.be).

Het webwijf heeft daar een plekje voor mij voorzien onder de schitterende titel Ben schrijft u toe. Over het webwijf zal ik op deze plek nog wel de nodige woorden schrijven, dat beloof ik u. Alsmede zullen aan bod komen nog een aantal andere personen die tegenwoordig een rol spelen in mijn leven. Zoals uiteraard de Marc. Ja, die geraak ik dus niet kwijt hé. Al een dikke 30 jaar kruisen onze wegen elkaar. Nee. Onze wegen lopen zowat parallel, da’s een accuratere omschrijving.

Aangezien ik deze stukjes aan de kapstok Zondag Zondag ga ophangen, zullen de personen/personages die je daar hoort, ook hier voorbij komen. Danny van Paesschen bijvoorbeeld. De man die Marc en mij weer op de radio bracht vorig jaar. Ik kom daar nog op terug.

De Joeri dreigt ook alweer een vaste waarde te worden. De binding met de eerste Zondag Zondag, zeg maar. Verder zou ik u graag willen voorstellen aan Frank De Laet, de man die we gebombardeerd hebben tot onze mediareporter, onze eigen Showbizz Bart dus. Frank is een man van het juiste soort, laat ik daar vooral duidelijk in zijn vanaf het begin.

Ook zijn daar een aantal gasten die de afgelopen weken in de show zijn gepasseerd en waarvan enkele recht uit mijn eigen verleden komen. Peter Hoogland bijvoorbeeld. Of Marc Huylebroeck, die vorige week nog te gast was en mij verbaasde met zijn hoge enthousiasmerings-gehalte. Moeilijk om daaraan te weerstaan als hij eenmaal op dreef is. Hij was al op dreef vanaf het derde woord dat hij sprak. Jeroen Gorus knalde ook vanuit mijn verleden naar het heden. En zo gaat het maar door. Chris Van Opstal blijft in mijn leven een geval apart, ook nu weer. Hij was drie weken geleden onze centrale gast, en hij had zijn eerste woorden gesproken in de show toen de verbinding met de zender van Randstad Classic FM het begaf. Echter, ijzig kalm èn koelbloedig als we zijn, gingen Marc en ik onverdroten door met het programma (we nemen elke week alles op). Het uur met Chris zullen we volgende week in zijn geheel uitzenden.

Hoe gaat het trouwens met de andere kant van mijn leven? De kant van het fijne kabelbedrijf dus. Awel, ik kan daar kort over zijn. Ik zal daar binnenkort eens een apart stuk aan wijden. Binnenkort, maar nu nog niet. Het beest in mijn kop is nog aan ‘t knabbelen. En dat beest moet eerst zwijgen en stoppen met knabbelen. Ja, dàt is nu eens een geheimzinnige alinea, ik weet het.

Voorlopig hou ik het bij de kant van mijn leven die samenhangt met mijn eerste liefde. De kant die te maken heeft met radio. De ergernis van de week heeft daar ook mee te maken, met radio. Maar ik zal het daar zondag over hebben, in een ongetwijfeld spannende discussie met de Marc. 

Sinds we opnieuw radio maken, begint één waarheid zich steeds duidelijker af te tekenen. En als ik mijn levensmotto als gevolg daarvan zal moeten bijstellen, dan moet het maar.

Alles gaat voorbij, maar liever morgen dan vandaag.

(Geplaatst op: 12 juni 2015)

Geef een reactie